حمیدرضا احمدی

حمیدرضا احمدی [ کد 17084 ]

19 ساعت پیش فعال بوده | 5 سال و 6 ماه در ترنسیس
این صفحه را به اشتراک بگذارید

حمیدرضا احمدی [ کد 17084 ]

19 ساعت پیش فعال بوده | 5 سال و 6 ماه در ترنسیس
امتیاز کارفرمایان
9.6 از 10
توسط کارفرمایان [ از 96 رأی ]
امتیاز ترنسیس
9.7 از 10
توسط تیم ارزیابی ترنسیس [ از 9 رأی ]

مترجم انواع متون عمومی و تخصصی

فارغ التحصیل رشته مترجمی زبان انگلیسی در مقطع کارشناسی
فارغ التحصیل رشته آموزش زبان انگلیسی در مقطع کارشناسی ارشد
مترجم انواع متون عمومی و تخصصی در زمینه کامپیوتر، مدیریت، اینترنت و تکنولوژی و ورزشی

سفارش اختصاصی(ابتدا وارد شوید)

مهارت‌های ترجمه متن

مهارت‌های ترجمه متن

  • عمومی
  • مالی - حسابداری
  • مدیریت
  • مهندسی کامپیوتر
  • روانشناسی
  • مجموعه مهندسی برق
  • اینترنت و تکنولوژی
  • ورزشی
  • حقوق
  • مهندسی مکانیک
  • مجموعه ریاضیات و آمار
  • جامعه شناسی و علوم اجتماعی
  • مهندسی معماری
  • اقتصاد
  • مهندسی صنایع
  • محیط زیست و منابع طبیعی
  • هنر
  • نظامی
  • رزومه و انگیزه نامه
  • قرارداد و اسناد تجاری
  • سیاسی و روابط بین الملل
  • معارف اسلامی و الهیات
  • مواد و متالورژی

نمونه‌کار های انجام شده

  • ادبیات و زبان شناسی
    انگلیسی به فارسی
    متن اصلی:

    For Booth, the main tool for the writer and critic of the novel is rhetoric, the means by which a particular author’s fictional world and its moral norms are communicated to the reader. Booth sets out to consider ‘whether rhetoric is compatible with art’ (1961: xiv) and ends up concluding that every move a writer makes is rhetorical: fiction is rhetoric. Booth demonstrates that despite the claims of the purists, each element of a novel (including dialogue, setting, symbolism, and so on) is part of its system of persuasion. As we have seen, there are two extremes in the spectrum of rhetoric available to the novelist: the use of garrulous narrators who obstruct at every opportunity the reader’s own access to the fictional world; and the elimination of such narrators to the point where the reader is left drifting. An example of the former would be the narrator in Henry Fielding’s (1707–54) novel,Tom Jones (1749), and the French writer Alain Robbe-Grillet’s (1922– ) Jealousy(1957) is offered by Booth as an example of the latter (1961: 62). Although Booth feels able (grudgingly) to ‘endure’ its ‘unmediated, mindless sensation or emotion’ because it is ‘less than 35,000 words long’ (1961: 63), he was generally repelled by the development in the 1950s of the nouveau roman in France. By the mid-twentieth century, in the culmination of that process which started with Flaubert and others in the mid-nineteenth century, only novels in the ‘pure’ category were regarded by many critics and readers as ‘realistic’, or convincing. What The Rhetoric of Fiction sets out to deny is the validity of any distinction between ‘pure’ and ‘impure’ fiction. For Booth, ultimately, distinctions between ‘pure form’, ‘moral content’, and the ‘rhetorical means of realizing for the reader the union of form and matter’ are arbitrary because novels are ‘human actions’, and ‘moral judgments ... are implicit whenever human beings act’ (1961: 397). It is almost impossible to detach any move Booth makes on the novel from his overriding moral concerns; but we shall not really be occupied with these in this section as they figure prominently in Chapter 6. It is worth noting here, however, that the inseparability of form and content, and form and morality, is specified by Booth as inherent to novels that communicate successfully. This inseparability is formulated in organic terms (‘the unions of form and matter’) shared by Trilling and that reach back to James’s ‘The Art of Fiction’. For those who abhor ‘the modern love of generalization’ (1961: 29), and Booth is at one with James and Trilling here, the novel is the most appropriate form of art. Booth endorses James’s insistence on the absurdity of applying general laws to the writing of fiction. Novelists are not, or should not be, bound by one method. They can create ‘peculiar literary kinds’, each of which, like James’s ‘subjects’ in ‘The Art of Fiction’, entails its own appropriate technique (Booth 1961: 35). In a biological framework – also occupied, again, by James – a novel is like an organism whose shape is determined by its purpose (not the other way round), a purpose that also includes the effect it is designed to have on its readers. The three main ‘variables’ of the novel are ‘subject-matter, structure, and technique’, and these ‘depend f inally on notions of purpose or function or effect’ (Booth 1961: 57).

    متن ترجمه شده:

    از نظر وین بوث، ابزار اصلی نویسنده و منتقد رمان، رتوریک یا بلاغت وی است، ابزاری که به وسیله‌ی آن، دنیای داستانی یک نویسنده‌ی خاص و هنجارهای اخلاقی آن به خواننده منتقل می‌شود. بوث سعی دارد این نکته را مطرح کند که «آیا رتوریک با هنر سازگار است یا خیر» (1961: 14) و در پایان به این نتیجه می‌رسد که هر قدمی که نویسنده بر می‌دارد، به صورت رتوریک است. در واقع، داستان همان رتوریک است. بوث نشان می‌دهد که با وجود ادعاهای ناب‌گرایان، هر مولفه‌ی یک رمان (از جمله دیالوگ، چیدمان، نمادپردازی و غیره)، بخشی از نظام مجاب‌سازی آن است. همانطور که دیدیم، دو افراط در طیف رتوریک وجود دارد که در دسترس رمان‌نویس قرار دارد: استفاده از راویان پرحرفی که در هر فرصتی، مانع از دسترسی خواننده به دنیای داستانی می‌شود؛ و حذف چنین راویانی تا جایی که خواننده سرگردان می‌ماند. در خصوص افراط اول، می‌توان به نمونه‌ی راوی رمان هنری فیلدینگ (1707–54) و تام جونز (1749) اشاره کرد. به گفته‌ی وین بوث، رمان حسادت اثر نویسنده‌ی فرانسوی، آلن راب گریه را می‌توان نمونه‌ای از افراط دوم دانست. اگرچه بوث احساس می‌کند که می‌تواند با اکراه، «احساس یا عاطفه‌ی بی‌واسطه و بی‌فکر» این رمان را تحمل کند چرا که کمتر از 35000 کلمه دارد، اما به طور کلی از توسعه و پیشرفت رمان نوین در فرانسه در دهه‌ی 1950 بیزار بود. تا اواسط قرن بیستم، در اوج دورانی که با فلوبر و دیگران در اواسط قرن نوزدهم آغاز شد، تنها رمان‌هایی در دسته‌ی خالص و ناب مورد توجه بسیاری از منتقدان و خوانندگان قرار گرفتند که «واقع‌گرایانه» یا قانع‌کننده بودند. آنچه کتاب «رتوریک یا بلاغت داستان» قصد انکار آن را دارد، درستی هرگونه تمایز بین داستان «ناب» و «غیر ناب» است. از نظر وین بوث، در نهایت تمایز بین «فرم ناب»، «محتوای اخلاقی» و «ابزار رتوریک در درک اتحاد فرم و موضوع» برای خواننده اختیاری هستند، زیرا رمان‌ها جزو اقدامات و عمل‌های انسانی به شمار می‌روند و قضاوت‌های اخلاقی... هرگاه انسان شروع به اقدام و عمل می‌کند، به صورت غیرمستقیم گفته می‌شوند (1961:397). جداکردن هر اقدامی که بوث در رمان انجام می‌دهد از دغدغه‌های اخلاقی بیش از حد او تقریباً غیرممکن است؛ اما واقعاً نباید در این بخش، درگیر این موضوعات شویم، چرا که در فصل 6 به آنها پرداخته خواهد شد. با این حال، لازم به ذکر است که جدایی‌ناپذیری فرم و محتوا، فرم و اخلاقیات، توسط بوث به عنوان ذات رمان شاخته می‌شود که با موفقیت با خواننده ارتباط برقرار می‌کنند. این جدایی‌ناپذیری با عبارات اساسی (اتحاد فرم و موضوع) شکل می‌گیرند، عباراتی که توسط تریلینگ ارائه‌شده و به کتاب «هنر نویسندگی» اثر جیمز باز می‌گردد. برای کسانی که از «عشق مدرن به تعمیم‌پذیری» بیزارند (1961:29)، که بوث، جیمز و تریلینگ یکی از آنها محسوب می‌شوند، نویسندگی رمان مناسب‌ترین شکل هنر است. بوث اصرار جیمز بر پوچی اعمال قوانین عمومی در نویسندگی داستان را تأیید می‌کند. رمان‌نویسان به یک روش محدود نیستند یا نباید باشند. آنها می‌توانند گونه‌های ادبی خاصی ایجاد کنند که هرکدام از آنها، مثل موضوعات جیمز در کتاب هنر نویسندگی، دارای تکنیک مناسب خودش باشد (بوث 1861:35). در یک چارچوب زیستی، که بازهم جیمز به آن احاطه دارد، یک رمان به مثابه یک ارگانیسم است که شکل آن با هدفش مشخص می‌شود (و نه به روش دیگر)، هدفی که شامل اثری است که برای خوانندگان خود طراحی کرده است. سه متغیر اصلی رمان، «موضوع اصلی، ساختار و تکنیک» هستند، و این موارد «در نهایت به مفاهیم هدف یا عملکرد یا تأثیر بستگی دارند» (بوث 1961:57).

  • مهندسی عمران
    انگلیسی به فارسی
    متن اصلی:

    Tunnel excavation, pile driving and pipe cutting will cause different degrees of disturbance to the surrounding soil, which brings great potential risks to the safe operation of the project. In this study, the influence law of thixotropy on the compression characteristics, stress-strain relationship and shear strength index of soft clay in the Binhai area of Tianjin is investigated by using one-dimensional compression and triaxial tests, combined with two factors, which are the degree of initial perturbation and the resting time. The study shows that the mechanical properties of the soil will be greatly improved after 1d of resting.

    متن ترجمه شده:

    حفاری تونل، شمع‌کوبی و برش لوله، باعث ایجاد درجات مختلفی از برهم خوردگی یا اختلال در خاک اطراف آن می‌شود که خطرات احتمالی زیادی را برای انجام عملیات امن در پروژه‌ها به همراه دارد. در این پژوهش، با استفاده از آزمون‌های فشرده‌سازی تک‌بعدی و سه‌محوره، به همراه دو عامل، یعنی درجه‌ی اغتشاش اولیه و زمان استراحت، قانون اثر تیکسوتروپی بر خواص فشرده‌سازی، رابطه‌ی میان تنش-تغییر طول نسبی، و شاخص مقاومت برشی خاک‌رس نرم در منطقه‌ی بینهای شهر تیانجین مورد بررسی قرار گرفته است. براساس این پژوهش، خواص مکانیکی خاک رس نرم، پس از یک روز استراحت، تاحد زیادی بهبود خواهد یافت.

رضایت کلی کارفرمایان

کاملا راضی 76%
راضی 23%
متوسط 1%
ناراضی 0%

رضایت کلی تیم ارزیابی ترنسیس

کاملا راضی 78%
راضی 22%
متوسط 0%
ناراضی 0%
  • کیفیت ترجمه
    9.4 از 10
    تحویل به موقع
    9.9 از 10
    رعایت اصول نگارشی
    9.4 از 10
    نادیا افضلی 1402/10/26
    عنوان سفارش:ترجمه متن مدیریت - 226159
    ترجمه متن | انگلیسی به فارسی | مدیریت | سه ستاره

    راضی
    کیفیت ترجمه
    8 از 10
    تحویل به موقع
    10 از 10
    رعایت اصول نگارشی
    9 از 10
    فاطمه آبادی پور 1402/10/20
    عنوان سفارش:ترجمه معماری 1
    ترجمه متن | انگلیسی به فارسی | مهندسی معماری | دو ستاره

    کاملا راضی
    کیفیت ترجمه
    10 از 10
    تحویل به موقع
    10 از 10
    رعایت اصول نگارشی
    10 از 10