مهم‌ترین مدارک قابل ترجمه رسمی در ایران

برای ترجمه رسمی، صرف داشتن یک برگه یا فایل اسکن‌شده کافی نیست. مدرک باید از سوی مرجعی روشن صادر شده باشد، اصل معتبر آن در دسترس باشد و در صورت نیاز، امکان استعلام یا تأیید اصالتش وجود داشته باشد. به همین دلیل دو مدرک با عنوان مشابه ممکن است مسیر متفاوتی داشته باشند: یک گواهی اشتغال با سربرگ، امضا و مهر معتبر معمولاً قابل بررسی است، اما همان متن در قالب پیام، ایمیل یا برگه بدون مشخصات صادرکننده لزوماً مبنای ترجمه رسمی قرار نمی‌گیرد. از طرف دیگر، ترجمه شدن یک مدرک با دریافت تأیید قوه قضاییه و وزارت امور خارجه یا پذیرفته شدن آن نزد سفارت، دانشگاه و اداره مهاجرت مقصد یکسان نیست. هر مرجع مقصد می‌تواند فهرست، تازگی، زبان و سطح تأییدات مخصوص خود را مطالبه کند.

این راهنما مهم‌ترین گروه‌های مدرکی را که در ایران معمولاً برای ترجمه رسمی ارائه می‌شوند، به زبان کاربردی دسته‌بندی می‌کند: مدارک هویتی و خانوادگی، تحصیلی، شغلی، مالی و ملکی، اسناد شرکت‌ها، مدارک قضایی، پزشکی و مجوزهای حرفه‌ای. در هر گروه، نمونه‌های رایج و پیش‌نیازهایی را می‌خوانید که قبل از تحویل به دارالترجمه باید کنترل شوند. هدف این نیست که یک فهرست ثابت برای همه پرونده‌ها بسازیم؛ هدف این است که بتوانید میان «مدرک موجود»، «مدرک قابل ترجمه رسمی» و «مدرک لازم برای پرونده مقصد» تفاوت بگذارید و از ترجمه مدارک اضافی یا ناقص جلوگیری کنید.

پیش از هر سفارش، درخواست رسمی مرجع مقصد را خط‌به‌خط بخوانید و املای نام‌ها را با گذرنامه تطبیق دهید. درباره نیاز به اصل مدرک، تأیید مرجع صادرکننده، ترجمه انگلیسی یا زبان دیگر، نسخه فیزیکی یا الکترونیکی و تأییدات بعدی سؤال کنید. اگر مدرکی منقضی شده، مخدوش است، مهر یا امضای آن روشن نیست یا اطلاعاتش با مدارک هویتی سازگار نیست، ابتدا نقص را از مرجع صادرکننده برطرف کنید. این چند بررسی ساده معمولاً از رفت‌وبرگشت، اصلاح ترجمه و هزینه دوباره پیشگیری می‌کند و کمک می‌کند بسته مدارک از ابتدا متناسب با هدفی مانند پذیرش تحصیلی، ویزا، امور ثبتی، استخدام یا دادرسی بین‌المللی آماده شود.

چه مدارکی اصولاً قابلیت ترجمه رسمی دارند؟

در عمل، عنوان مدرک به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست؛ قابلیت ترجمه رسمی بیشتر به اصالت، شکل صدور و امکان تأیید آن وابسته است. مدرکی که اصل معتبر، صادرکننده مشخص، مهر یا امضای قابل شناسایی و اطلاعات کامل دارد، معمولاً امکان بررسی بهتری خواهد داشت. برای بعضی اسناد نیز ثبت در سامانه یا گرفتن تأیید اولیه از نهاد مربوط ضروری است. حتی وقتی مترجم رسمی بتواند متن را ترجمه و مهر کند، تأییدات بعدی و پذیرش مرجع مقصد باید جداگانه سنجیده شود. بنابراین فهرست این مقاله را نقطه شروع بدانید و الزامات پرونده خود را با درخواست مقصد و مقررات روز تطبیق دهید.

سه سطحی که نباید با هم اشتباه شوند

سطح نخست، امکان ترجمه و مهر مترجم رسمی است. سطح دوم، قابلیت دریافت تأییدات بعدی از مراجع ذی‌صلاح در ایران است. سطح سوم، پذیرش ترجمه توسط سازمان خارجی مقصد است. ممکن است مدرکی در سطح نخست قابل ترجمه باشد، اما مقصد نسخه تازه‌تر، تأیید کنسولی، ترجمه به زبان مشخص یا قالب ویژه‌ای بخواهد. تصمیم درست زمانی گرفته می‌شود که هر سه سطح را پیش از سفارش بررسی کنید.

برای شناخت کلی روند و انتخاب نوع خدمت، صفحه خدمات ترجمه رسمی ترنسیس می‌تواند نقطه شروع باشد؛ اما فهرست نهایی مدارک باید از دستورالعمل مرجع مقصد استخراج شود.

گروه مدرک	نمونه‌های رایج	کنترل اصلی پیش از ترجمه
هویتی و خانوادگی	شناسنامه، گذرنامه، سند ازدواج	اصل معتبر و تطبیق مشخصات
تحصیلی	دانشنامه، ریزنمرات، گواهی تحصیل	تأیید مرجع آموزشی مربوط
شغلی و مالی	گواهی کار، بیمه، اسناد بانکی و ملکی	مهر، امضا و تازگی مدرک
حقوقی و تخصصی	اسناد شرکت، دادنامه، مجوز حرفه‌ای	اعتبار صادرکننده و تأییدات لازم

قاعده عملی این است: اگر مرجع صادرکننده نتواند اصالت مدرک را تأیید کند یا اصل قابل ارائه نباشد، قبل از ترجمه باید نسخه معتبر یا تأیید لازم را تهیه کنید. کپی ساده، فایل ویرایش‌شده و گواهی بدون مشخصات کامل معمولاً ریسک توقف یا رد شدن فرایند را بالا می‌برد.

مدارک هویتی، سجلی و خانوادگی

مدارک هویتی معمولاً پایه بیشتر پرونده‌های مهاجرتی، تحصیلی، کاری و حقوقی هستند؛ زیرا نام، تاریخ تولد، وضعیت تأهل و نسبت‌های خانوادگی باید از روی آن‌ها تثبیت شود. شناسنامه، کارت ملی، گذرنامه، گواهی تولد یا فوت، سند ازدواج و طلاق، گواهی تجرد و مدارک نظام‌وظیفه از نمونه‌های رایج‌اند. برای هر مورد باید اصل سالم و معتبر ارائه شود و مشخصات لاتین نام‌ها با گذرنامه یا املای مورد قبول مقصد هماهنگ باشد. درباره مدارک قدیمی، بدون عکس، مخدوش یا دارای تغییرات ثبت‌نشده بهتر است پیش از ترجمه از مرجع صادرکننده راهنمایی بگیرید.

شناسنامه، کارت ملی و گذرنامه

شناسنامه برای اثبات مشخصات سجلی، وضعیت تأهل و اطلاعات والدین استفاده می‌شود. اگر دارنده شناسنامه بیش از پانزده سال سن دارد، نسخه عکس‌دار اهمیت دارد. گذرنامه نیز مرجع اصلی املای لاتین نام و نام خانوادگی است؛ بنابراین نسخه معتبر آن را هنگام سفارش در دسترس قرار دهید. کارت ملی و رسیدهای مرتبط بسته به خواسته مقصد می‌توانند نقش تکمیلی داشته باشند، اما نیاز یا عدم نیاز به ترجمه آن‌ها باید از فهرست رسمی پرونده مشخص شود.

ازدواج، طلاق، تولد و فوت

برای سند ازدواج معمولاً اصل سند یا شناسنامه‌ای که واقعه ازدواج در آن ثبت شده است مبنای بررسی قرار می‌گیرد. در پرونده‌های طلاق، حضانت، ارث یا پیوست خانوادگی ممکن است دادنامه، گواهی عدم امکان سازش یا مدارک سجلی مرتبط نیز لازم شوند. گواهی تولد و فوت باید از مرجع معتبر صادر شده و اطلاعات آن با سایر مدارک هم‌خوان باشد. اگر مقصد ترجمه کامل همه صفحات یا ضمائم را می‌خواهد، از حذف صفحات ظاهراً خالی یا توضیحات ثبتی خودداری کنید.

جزئیات خدمات این گروه را می‌توانید در صفحه ترجمه رسمی مدارک هویتی ببینید و سپس فهرست خود را با الزامات سفارت، دانشگاه یا اداره مقصد تطبیق دهید.

مدارک نظام‌وظیفه و گواهی‌های سجلی ویژه

کارت پایان خدمت یا معافیت، گواهی تجرد، گواهی تغییر نام و برخی گواهی‌های ثبت احوال در پرونده‌های خاص درخواست می‌شوند. اعتبار، مرجع صدور و امکان استعلام این مدارک تعیین‌کننده است. اگر مدرک المثنی، موقت یا دارای توضیح تکمیلی است، همان وضعیت را هنگام سفارش اعلام کنید تا مترجم بتواند شکل صحیح ثبت اطلاعات و نیاز احتمالی به مدرک پشتیبان را بررسی کند.

مدارک تحصیلی، آموزشی و دانشگاهی

دانشنامه، ریزنمرات، گواهی موقت، گواهی اشتغال به تحصیل، دیپلم، پیش‌دانشگاهی و گواهی‌های آموزشی معتبر از پرکاربردترین مدارک برای پذیرش و مهاجرت تحصیلی هستند. مهم‌ترین نکته این است که هر مدرک باید مسیر تأیید مخصوص مرجع آموزشی صادرکننده را طی کند. مدارک دانشگاه‌های زیر نظر وزارت علوم معمولاً از مسیرهای مربوط به همان وزارتخانه بررسی می‌شوند و مدارک حوزه پزشکی، دانشگاه آزاد یا آموزش‌وپرورش سازوکارهای متفاوتی دارند. نامه پذیرش مقصد مشخص می‌کند کدام مقاطع، ریزنمرات، ترجمه کامل یا پاکت مهروموم‌شده لازم است؛ بنابراین همه سوابق را بی‌دلیل ترجمه نکنید.

مدارک مدرسه و آموزش‌وپرورش

برای دیپلم، پیش‌دانشگاهی، کارنامه‌ها و گواهی‌های مدرسه باید اصل مدرک و تأییدات مقرر آموزش‌وپرورش یا نهادهای مرتبط فراهم باشد. نام مدرسه، رشته، تاریخ فراغت از تحصیل و مهرهای رسمی را پیش از تحویل کنترل کنید. اگر مقصد فقط دانشنامه و ریزنمرات دانشگاه را می‌خواهد، ترجمه مدارک مدرسه ممکن است هزینه اضافی باشد؛ اما برای بعضی پذیرش‌های کارشناسی یا ارزیابی سوابق، همین مدارک ضروری‌اند.

دانشنامه، گواهی موقت و ریزنمرات

دانشنامه و ریزنمرات باید متعلق به یک هویت واحد و از نظر نام، شماره دانشجویی، رشته، مقطع و تاریخ سازگار باشند. در برخی پرونده‌ها گواهی موقت پذیرفته می‌شود و در برخی دیگر فقط دانشنامه نهایی معتبر است. پیش از ترجمه، وضعیت تأیید الکترونیکی یا اداری مدرک را با دانشگاه و سامانه مربوط بررسی کنید. اگر مدرک تعهد، بدهی یا محدودیت آزادسازی دارد، ابتدا فرایند دانشگاه را کامل کنید.

برای مرور جزئیات این گروه، صفحه ترجمه رسمی مدارک تحصیلی را ببینید. نیاز مقصد به نسخه چاپی، فایل دیجیتال، پاکت دانشگاه یا ارسال مستقیم باید جداگانه مشخص شود.

گواهی‌های دوره و مدارک مهارتی

گواهی دوره زبان، دوره‌های آزاد، مهارت فنی یا آموزش سازمانی زمانی ارزش ترجمه رسمی دارد که صادرکننده روشن، تاریخ، مدت، عنوان دوره و امضای معتبر داشته باشد. همه گواهی‌های آنلاین یا خصوصی الزاماً مسیر یکسانی ندارند. اگر مدرک برای ارزیابی شغلی یا حرفه‌ای استفاده می‌شود، پیش از ترجمه بررسی کنید آیا نهاد مقصد اساساً آن صادرکننده را می‌پذیرد یا گواهی دیگری از سازمان حرفه‌ای لازم دارد.

مدارک شغلی، مالی، بانکی و ملکی

این گروه معمولاً برای اثبات سابقه کار، توان مالی، وابستگی اقتصادی یا مالکیت استفاده می‌شود و به همین دلیل تازگی و قابلیت استعلام آن اهمیت زیادی دارد. گواهی اشتغال، قرارداد کار، حکم کارگزینی، فیش حقوقی، سابقه بیمه، حکم بازنشستگی، اسناد بانکی، سند ملک و اجاره‌نامه از نمونه‌های رایج‌اند. هر مدرک باید اطلاعات صادرکننده، تاریخ، مشخصات صاحب مدرک و مهر یا امضای معتبر داشته باشد. سفارت یا نهاد مقصد ممکن است بازه زمانی مشخص، گردش حساب، مانده به‌روز یا ترجمه سندی با شکل خاص بخواهد؛ درخواست مقصد را مقدم بر فهرست عمومی بدانید.

گواهی اشتغال، قرارداد و سابقه بیمه

گواهی اشتغال بهتر است روی سربرگ معتبر صادر شود و سمت، تاریخ شروع همکاری، وضعیت اشتغال، حقوق و اطلاعات تماس سازمان را مطابق نیاز مقصد نشان دهد. قرارداد باید کامل و دارای امضای طرفین باشد. سابقه بیمه، فیش حقوقی، حکم کارگزینی و حکم بازنشستگی می‌توانند ادعای شغلی را پشتیبانی کنند، اما لازم نیست همه آن‌ها در هر پرونده ترجمه شوند. از مرجع مقصد بپرسید کدام سند و چه بازه‌ای کافی است.

مدارک بانکی و مالی

پرینت حساب، گواهی مانده، گردش حساب، گواهی تمکن و اسناد سپرده یا سرمایه‌گذاری باید از بانک یا نهاد مالی معتبر دریافت شوند و تاریخ صدور آن‌ها با مهلت پرونده سازگار باشد. برخی مقاصد ترجمه رسمی فارسی را می‌خواهند و برخی گواهی انگلیسی خود بانک را می‌پذیرند. پیش از سفارش، زبان، مهر، امضای مجاز، بازه گردش و نحوه نمایش ارز را از دستورالعمل مقصد کنترل کنید تا مدرک تکراری تهیه نشود.

اسناد مالکیت و اجاره

سند مالکیت، بنچاق، مبایعه‌نامه رسمی، اجاره‌نامه دارای اعتبار و مدارک مرتبط با خودرو یا دارایی می‌توانند برای اثبات مالکیت یا وابستگی مالی ترجمه شوند. تفاوت میان سند رسمی و توافق خصوصی مهم است؛ سند ناقص، دست‌نویس یا بدون ثبت و امضای معتبر ممکن است مسیر متفاوتی داشته باشد. اگر فقط بخشی از سند برای مقصد اهمیت دارد، از ترجمه گزینشی بدون تأیید قبلی خودداری کنید، چون معمولاً تمام مندرجات و حاشیه‌ها در اعتبار سند مؤثرند.

اسناد شرکتی، حقوقی، قضایی و گواهی‌های ویژه

اسناد تأسیس و تغییرات شرکت، روزنامه رسمی، اساسنامه، وکالت‌نامه، اقرارنامه، دادنامه، گواهی پزشکی، پروانه کسب و مجوز حرفه‌ای نیز در صورت برخورداری از شکل معتبر می‌توانند برای ترجمه رسمی بررسی شوند. این مدارک به دلیل تنوع صادرکننده و حساسیت حقوقی، بیش از گروه‌های دیگر به اصل سند، مهر و امضا، قطعیت رأی یا اعتبار مجوز وابسته‌اند. ترجمه یک سند حقوقی به معنی تأیید آثار قانونی آن در کشور مقصد نیست؛ وکیل، اداره ثبت یا نهاد تخصصی مقصد ممکن است تشریفات تکمیلی، آپوستیل یا تأیید کنسولی جداگانه‌ای مطالبه کند.

مدارک شرکت‌ها و فعالیت تجاری

آگهی تأسیس، آخرین تغییرات، اساسنامه، شرکت‌نامه، صورت‌جلسه، کارت بازرگانی و مجوزهای فعالیت باید نسخه معتبر و هماهنگ با وضعیت فعلی شرکت باشند. اگر نام مدیران، نشانی، سرمایه یا صاحبان امضا تغییر کرده است، فقط ترجمه سند قدیمی می‌تواند تصویری ناقص ارائه دهد. فهرست مقصد را بررسی کنید تا بدانید به کدام زنجیره اسناد، از تأسیس تا آخرین تغییرات، نیاز دارد.

وکالت‌نامه، اقرارنامه و اوراق قضایی

وکالت‌نامه و اقرارنامه باید از مرجع معتبر تنظیم شده و حدود اختیار، مشخصات طرفین، امضاها و مهرها خوانا باشند. برای دادنامه و اوراق قضایی، وضعیت قطعیت، ابلاغ، صفحات پیوست و مهر مرجع صادرکننده اهمیت دارد. اگر ترجمه برای طرح دعوا، اجرای حکم یا ثبت عمل حقوقی در خارج استفاده می‌شود، قالب مورد قبول و مرجع تأیید را از وکیل یا سازمان مقصد بپرسید؛ ترجمه دقیق جایگزین مشاوره حقوقی نیست.

گواهی پزشکی و مجوز حرفه‌ای

گواهی پزشکی، نتیجه آزمایش، کارت واکسیناسیون، پروانه طبابت، پروانه مهندسی، جواز کسب و گواهی‌های صنفی باید از مرجع معتبر و قابل استعلام صادر شوند. برای کارت واکسیناسیون ممکن است ثبت اطلاعات در سامانه مربوط ضروری باشد. تاریخ اعتبار مجوزها و مهر پزشک یا سازمان صادرکننده را کنترل کنید. در پرونده‌های حرفه‌ای، نهاد مقصد گاهی علاوه بر ترجمه، تأیید صلاحیت یا ارسال مستقیم از مرجع ایرانی را نیز می‌خواهد.

پیش‌نیازها و روش انتخاب مدارک برای هر پرونده

بهترین فهرست مدارک از هدف پرونده شروع می‌شود، نه از آنچه در پوشه شخصی شما موجود است. ابتدا مرجع مقصد، نوع درخواست و مهلت را مشخص کنید؛ سپس زبان ترجمه، نیاز به مهر مترجم رسمی، تأیید قوه قضاییه و وزارت امور خارجه، تعداد نسخه و شکل تحویل را بپرسید. بعد اصالت و اعتبار هر مدرک، تأیید مرجع صادرکننده، تطبیق نام با گذرنامه و کامل بودن صفحات را کنترل کنید. در پایان فقط مدارکی را سفارش دهید که در زنجیره اثبات پرونده نقش دارند. این روش احتمال ترجمه اضافه، اصلاح املای نام و تأخیر ناشی از نقص مدرک را کاهش می‌دهد.

گام اول: درخواست مقصد را به فهرست تبدیل کنید

دستورالعمل سفارت، دانشگاه، کارفرما، دادگاه یا اداره ثبت را به یک فهرست دقیق تبدیل کنید. کنار هر مدرک بنویسید اصل یا کپی، زبان ترجمه، تاریخ اعتبار، تعداد نسخه، نیاز به پاکت یا ارسال مستقیم و سطح تأییدات چیست. عبارت‌های مبهم مانند «مدارک مالی» یا «سوابق تحصیلی» را با مرجع مقصد روشن کنید. اگر فهرست از مشاور یا واسطه گرفته شده، آن را با منبع رسمی پرونده تطبیق دهید.

گام دوم: اصل و تأیید مرجع صادرکننده را آماده کنید

اصل سند باید سالم، خوانا و بدون تعارض باشد. برای مدارک دانشگاهی، اداری، پزشکی یا واکسیناسیون ممکن است ثبت در سامانه یا تأیید نهاد صادرکننده لازم باشد. در فرایند تأیید کامل، ترجمه پس از مهر مترجم رسمی از مسیر تأیید مترجم و سپس تأیید نهایی وزارت امور خارجه عبور می‌کند. نوع مسیر را پیش از شروع مشخص کنید؛ افزودن تأییدات در میانه کار می‌تواند زمان و مدارک مورد نیاز را تغییر دهد.

گام سوم: نام‌ها، تاریخ‌ها و نسخه‌ها را یکسان کنید

املای لاتین نام و نام خانوادگی، شماره گذرنامه، تاریخ تولد و نام مؤسسات باید در همه ترجمه‌ها هماهنگ باشد. اگر ترجمه قبلی، پذیرش دانشگاه یا پرونده مهاجرتی املای تثبیت‌شده‌ای دارد، نمونه آن را ارائه دهید. تعداد نسخه‌های چاپی و فایل دیجیتال را از ابتدا تعیین کنید و برای مهلت ارسال، زمان اصلاح احتمالی و تأییدات بعدی حاشیه امن در نظر بگیرید.

هزینه به نوع مدرک، زبان، تعداد نسخه، فوریت و سطح تأییدات وابسته است. برای دیدن چارچوب هزینه‌ها، تعرفه ترجمه رسمی را بررسی کنید؛ مبلغ نهایی باید بر اساس مدارک واقعی و خدمات موردنیاز مشخص شود.

اگر هنوز درباره فهرست یا سطح تأییدات مطمئن نیستید، می‌توانید از مسیر ثبت سفارش و بررسی مدارک برای ترجمه رسمی تصاویر مدارک و توضیح مقصد را برای بررسی اولیه ارسال کنید.

جمع‌بندی

مهم‌ترین مدارک قابل ترجمه رسمی در ایران را می‌توان در چند خانواده اصلی دید: هویتی و خانوادگی، تحصیلی، شغلی و مالی، ملکی، شرکتی، حقوقی، قضایی، پزشکی و حرفه‌ای. بااین‌حال، نام یک مدرک تضمین نمی‌کند که در هر شکل و برای هر مقصدی قابل استفاده باشد. اصل معتبر، صادرکننده روشن، مهر و امضای قابل تأیید، تأییدات اولیه و تطبیق مشخصات با گذرنامه پایه تصمیم‌اند. پس از آن، درخواست مرجع مقصد تعیین می‌کند کدام مدارک، با چه زبانی، در چند نسخه و با چه سطحی از تأییدات ترجمه شوند. انتخاب هدفمند، پرونده را دقیق‌تر و کم‌هزینه‌تر می‌کند.

پیش از تحویل، یک بار همه صفحات را از نظر خوانایی، تاریخ اعتبار، مهرها، پیوست‌ها و یکسانی نام‌ها مرور کنید. اگر درباره اصالت، شکل صدور یا پذیرش مقصد تردید دارید، مسئله را پیش از ترجمه روشن کنید؛ اصلاح مدرک در آغاز ساده‌تر از اصلاح چند ترجمه و تأییدیه در پایان است.

سؤالات متداول

آیا هر مدرکی که مهر مترجم رسمی بخورد برای سفارت قابل قبول است؟

خیر. مهر مترجم رسمی فقط یکی از مراحل است. سفارت یا سازمان مقصد ممکن است تأییدات بعدی، مدرک تازه‌تر، نسخه کامل، زبان مشخص یا قالب ویژه‌ای بخواهد. ملاک نهایی، دستورالعمل همان مرجع مقصد است.

برای ترجمه رسمی ارائه اصل مدرک لازم است؟

در بیشتر موارد، اصل معتبر مدرک مبنای بررسی است. کپی ساده یا اسکن به‌تنهایی معمولاً برای تکمیل فرایند کافی نیست، مگر اینکه برای آن نوع مدرک مسیر معتبر الکترونیکی یا استعلام رسمی پیش‌بینی شده باشد.

آیا همه ترجمه‌ها باید تأیید قوه قضاییه و وزارت امور خارجه بگیرند؟

خیر. سطح تأییدات به خواسته مرجع مقصد وابسته است. بعضی سازمان‌ها مهر مترجم رسمی را کافی می‌دانند و بعضی هر دو تأیید را می‌خواهند. پیش از سفارش، این موضوع را کتبی یا از راهنمای رسمی مقصد کنترل کنید.

اگر املای نام در مدارک با گذرنامه متفاوت باشد چه باید کرد؟

پیش از ترجمه، املای مورد قبول را بر اساس گذرنامه و سوابق پرونده مشخص کنید و نمونه ترجمه‌های قبلی را ارائه دهید. اگر تفاوت از خود مدرک فارسی ناشی می‌شود، ممکن است اصلاح در مرجع صادرکننده یا ارائه مدرک پشتیبان لازم باشد.

آیا می‌توان فقط بخشی از یک سند را ترجمه کرد؟

این تصمیم به ماهیت سند و خواسته مقصد بستگی دارد. حذف صفحات، حاشیه‌ها یا پیوست‌ها می‌تواند معنا و اعتبار سند را ناقص کند. پیش از ترجمه گزینشی، نظر دارالترجمه و مرجع مقصد را بگیرید.

مدارک ترجمه‌شده تا چه زمانی اعتبار دارند؟

ترجمه رسمی به‌خودی‌خود یک تاریخ واحد برای همه مدارک ندارد، اما مقصد ممکن است برای اسناد مالی، گواهی اشتغال، سوءپیشینه یا مدارک وضعیت فعلی بازه تازگی تعیین کند. اعتبار اصل مدرک و مقررات پرونده باید هم‌زمان بررسی شوند.